Seni kaybetmekten korkuyorum

Seni kaybetmekten korkuyorum..
Hani boşanırken canım çok yanmıştı ya. Dilini doğru düzgün konuşamadığım yabancı bir ülkede yapayalnız kalmıştım ya. Boşanıpta Türkiye'ye döndüğümde "bir daha hayatta evlenmem. Allah yazdıysa bozsun!.." demiştim. Şimdi o ben deli gibi korkuyor bedduanın tutmasından ve sensiz kalmaktan.

Hayat bu; bir adım sonrasını asla bilemiyoruz önceden. Bazen kötü bir olay, iyi bir olaya vesile olabiliyor. Tıpkı seninle tanışmamız gibi. Maya ikinci kez 3. kattan düşmüştüde Çekmeköy'deki veteriner anlamamıştı ya kaburgasının kırıldığını. Nefes alamamıştı sabaha kadar. Onunla birlikte ben de.. Hani ertesi gün 19 Mayıs'da ablama gitmiştim ya arabasının anahtarını almaya. Florya'ya kendi veterinerine götürecektim Maya'yı. Orada tanımıştım seni. Kötü bir olay, iyi bir olaya vesile olmuştu. Maya hızla iyileşti, ben hızla iyileştim. Seni tanıdım, herşey güzel oldu. Yaşam, yaşanmaya değer oldu. Özlüyorum. Seviyorum. Hem seni, hem özlemeyi. Hayatı anlamlı kılan sen, seninle hayata tutunan ben. 2 Ocak 2011'de sözümüz var. Umuyorum ve diliyorum herşey çok güzel olacak seninle..